Verkleinen Herinitialiseren Vergroten
Zoek naar:
Pers Literatuur English Contact
 logo
Vlaamse Ouderenraad Lokaal Actualiteit Info 60+ Beleid Ouderenweek Fotodatabank
Vlaamse Ouderenraad



Léonie Hanin: portret van de oudste inwoner van Brussel

Gepost op 26/09/2013


Op de deur van een kamer in rusthuis 'Ter Ursulinen' hangt een – voor een rusthuis verrassende – handgeschreven boodschap: ‘Maak me wakker, ik kan de rest van mijn leven nog slapen’. Op 106-jarige leeftijd is Zuster Hanin, oudste inwoonster van Brussel, nog bijzonder helder van geest en heeft ze duidelijk veel zin voor humor. Aandacht voor haar eigen persoon, interesseert haar hoegenaamd niet. Ze is klein en tenger, maar wel nog kwiek en trekt zich graag terug in vrome eenzaamheid. Reageren doet ze enkel op de vertrouwenspersonen die haar omringen, met een levendige, open blik.

Hoe oud bent u?
Op de vraag hoe oud ze is, antwoordt ze telkens weer op welopgevoede toon “Oud genoeg om van God te houden”. En wanneer mannelijke bezoekers toevallig haar pad kruisen, wendt ze zedig de blik af. “Mijn vader heeft me formeel verboden om met mannen om te gaan”, vertelt ze. En daar houdt ze zich nog steeds aan, deze schattige eeuwelinge die maar al te goed beseft dat ze haar omgeving amuseert en verrast met haar weinige woorden. Leonie Hanin lijkt wel een voorbeeldig klein meisje dat zich geroepen voelt om haar wijsheid te delen, de gulle wijsheid die overigens haar hele bestaan vorm gaf.

Geboren in 1907
Leonie wordt geboren op 17 april 1907 in Marche-en-Famenne waar ze, net als haar broer, een opvoeding krijgt die volledig op ‘plicht’ is gebaseerd. Nu nog duikt dit begrip op in bijna alles wat ze zegt. Wanneer ze tot de kloosterorde toetreedt, besluit ze missionaris te worden. De plaatsen waar ze overal op missie is geweest herinnert ze zich niet meer precies, maar het geduld, de hoffelijkheid en de discipline die ze er ontwikkelde zijn haar altijd bijgebleven. Uiteindelijk komt ze in Brussel terecht waar ze eerst in de ‘Fondations Réunies’ en, na sluiting van deze instelling, vervolgens in ‘Ter Ursulinen’ verblijft. Hier viert ze haar honderdste verjaardag en alle daaropvolgende verjaardagen, zonder veel poeha, maar wel volhardend en met goede moed. “Ik heb gedaan wat ik moest doen”, zegt ze met heldere, soms haperende stem, “en ben mijn vader en moeder gehoorzaam geweest. De rest denk ik gaat u niet aan. Mag ik u nu nederig verzoeken me met rust te laten?”

Fascinerend …
Naast een ontroerende beleefdheid, overtuigende vastberadenheid en verbazend talent om iemand gevat van antwoord te dienen, legt Leonie Hanin ook nog eens veel zin voor ernst èn humor aan de dag. Kortom, ze is een kranige, karaktervolle dame die misschien wel spaarzaam is met haar lach, maar wel met glans haar rol van oudste en wijste burger van de Stad vervult.

Overgenomen uit: Léonie Hanin. Plicht primeert. De brusseleir, nr.89, 2013, blz.17.

Ga terug naar de startpagina
Vlaamse Ouderenraad vzw - Broekstraat 49-53 - 1000 Brussel